|
درباره وبلاگ سایت اخبار ایرانیان پایگاهی است برای کسانی که اهل علم و دانش و پژوهش و هنر هستند و این خواستگاه آنهایی است که بودن را از منظری عمیق مینگرند و وجود آدمی را در نهایت کالبدی مختصر نمی پندارند. موضوعات آرشيو وبلاگ  سایت خبری ایرانیان مرجع اخبار و اطلاعات علمی فرهنگی مذهبی و هنری یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
 جاده هاي مشهد هميشه پر از مسافران مشتاقي است که براي رسيدن به شهر طلايي عجله دارند. اما شايد بد نباشد اين بار که راهي مشهد مقدس شديد، کمي بين راه توقف کنيد و زيبايي هاي مسير را هم ببينيد. در ميانه مسير تهران ـ مشهد به شهر و استاني ميرسيد كه در حاشيه كوير تفتيده لوت، شبهاي خنك و آسمان پرستارهاش هر مسافري را به اقامت و لذت بردن از سكوت وآرامش آن دعوت ميكند. سمنان، يكي از كوچكترين استانهاي كشورمان است و به دليل ويژگيهاي خاص جغرافيايي و تاريخي خود، به مجمعالجزايري از جاذبههاي كويري و كوهستاني همراه با آثار تاريخي مثل كاروانسراها، قلعهها و مسجدهاي تاريخي، بقعهها و آرامگاههاي بزرگان دين، هنر و فرهنگ تبديل شده است.  اگر به بازديد از آثار معماري و هنر دست معمارهاي سنتي دهههاي گذشته هم علاقهمند هستيد، ديدن «دروازه ارگ» ميتواند شما را با يكي از زيباترين آثار هنري و معماري باقيمانده از دوره قاجار آشنا كند. اين دروازه در زمان ناصرالدينشاه در شمالي ارگ دولتي بوده است، در نماي جنوبي اين دروازه كه اين روزها به ميداني در مركز شهر تبديل شده است، ميتوان از ديدن كاشيكاريهاي پر نقش و نگار و تزئينات هفترنگ لذت برد.  «مسجد جامع» نيز يكي ديگر از آثار تاريخي به جا مانده از دوره اسلامي است كه در قرن سوم هجري ساخته شده و داراي 3 شبستان شمالي، جنوبي و شرقي است كه در گوشه شمال شرقي مسجد، منار تاريخي آن به ارتفاع 20/31 متر ديده ميشود و با كتيبه زيبايي به خط كوفي تزئين شده است.  در حد فاصل مسجد و امامزاده يحيي نيز «حمام و گرمابه حضرت» قرار دارد كه در زمان تيموريان ساخته و در دوره مظفرالدينشاه بناي آن ترميم شده است. سر در زيباي تزئين شده به اشعار با خط خواناي نستعليق و كاشيكاري استادانه اين حمام، توجه هر هنر مند و هنردوستي را به خود جلب ميكند. همچنين در سالهاي اخير پس از بازسازي كلي، حمام به عنوان موزه مردمشناسي، پذيراي گردشگران و علاقهمندان به آثار مردميشناسي شده است.  اما يكي از تفريحات و جاذبههاي گردشگري كه مسافران زيادي را به استان سمنان ميخواند، بازديد از «پارك ملي كوير» است كه به گفته سازمان محيط زيست در آن هيچگونه سكونتگاه انساني، معدني و پروانه چراي دام وجود ندارد و يكي از مهمترين زيستگاههاي يوزپلنگ آسيايي، غزال ايراني، عقاب طلايي، كفتار راهراه و ديگر گونههاي كمياب حيوانات است. به عنوان آخرين توصيه بازديد از «مصر» ايران را هم در اين استان از دست ندهيد؛ روستايي در دل كويري به همين نام كه البته رفتن بدون راهنما و آذوقه كافي براي كسي كه با كوير آشنايي ندارد، كار خطرناكي است، چرا كه تا كيلومترها درياي شن بدون هيچ جنبنده و سكنهاي باعث سر درگمي ميشود. منبع: جام جم یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
آمستردام در هلند
یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
نروژی ها اسمش را گذاشته اند «پلی به ناکجا آباد» اما روی نقشه های جغرافیایی با نام «استورزایساندت» (Storseisundet) مشخص می شود... پلی که سال هاست به عنوان ترسناک ترین پل نروژ شناخته می شود و به همین بهانه خیلی از مردم ماجراجوی دنیا را به دیدن خود می کشاند.  این پل بخشی از جاده ای است که به جاده اقیانوس اطلس معروف است و هنوز کسی نمی داند چرا به این شکل عجیب و احمقانه ساخته شده. اما هر چه باشد، پل استورزایساندت شما را به سرگیجه می اندازد. حتی اگر چندین متر دورتر از آن بایستید و قوس عجیب و ارتفاع بلندش را تماشا کنید، باز هم از تماشای آن وحشت به دلتان راه پیدا می کند.  نکته جالبی که درباره این پل وجود دارد این است که اگر از زوایای مختلف به آن نگاه کنید، هر بار چهره جدیدی از پل می بینید که متفاوت است. بنابراین، این پل سوژه سرگرم کننده ای برای عکاسان است که از زاویه های مختلف، شات های متفاوتی از این پل بگیرند.
 اما محبوب ترین زاویه، زاویه ای است که از آن پل بدون انتها به نظر می رسد و جایی میان آسمان محو می شود. توصیه تمام نروژی ها به توریست هایی که می خواهند روی این پل رانندگی کنند این است: «هرگز موقع رانندگی به شکل عجیب پل خیره نشوید، با دقت تمام برانید چون پل به سادگی شما را فریب می دهد و آن وقت انتهای مسیرتان به آب ختم خواهد شد!»  پل «استورزایساندت» طولانی ترین پل در میان 8 پل منطقه است که قرار بوده در خط افق پیش برود اما به شکل واضحی پروژه بد پیش رفته و آن چیزی که معماران دنبالش بوده اند، اتفاق نیفتاده است! این پل یک پل معلق است که 260متر طول دارد و ارتفاع آن از دریا حداکثر به 23متر می رسد. یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
منبع:seemorgh.com یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 18:29 :: نويسنده : iraniannews
 مهجور اما رویایی/ اگر به دنبال آرامش هستید اینجا را از دست ندهید (+عکس) به اعتقاد بسیاری زیباترین منطقه استان گلستان روستای لوه و آبشار دیدنیاش است که بصورت پلکانی و چند طبقه در دل طبیعت خودنمایی می کند. حتی اگر هزاران گزارش سلامت درباره تاثیر شگفت شنیدن صدای آبشار و تماشای حرکتش بر سلامت روحی و جسمی منتشر شود، هیچکدام نمیتواند به اندازه رفتن تا آبشار و تجربه همجواریاش شما را به این یقین برساند. اگر میخواهید به این یقین برسید پیشنهاد ما برای نخستین تجربهتان آبشار لوه است.  به اعتقاد بسیاری زیباترین منطقه استان گلستان روستای لوه و آبشار دیدنیاش است که بصورت پلکانی و چند طبقه در دل طبیعت خودنمایی می کند. آبشار لوه در 20 کیلومتری گالیکش و در 5 کیلومتری جاده اصلی گلستان - مشهد و در کنار روستایی به همین نام و در جنگلی انبوه با درختان پهن برگ واقع شده است. خود روستای لوه حدود 600 نفر جمعیت دارد که ساکنان آن عمدتا از طریق کارگری امرار معاش میکنند. همجواری آبشار با پارک جنگلی گلستان ارزش ویژهای به آن بخشیده است. گالیکش آبشارهای متعددی دارد که در این میان آبشار لوه با 75 متر ارتفاع از آبشارهای دیدنی و کم نظیر استان گلستان و در روستای لوه است. تبلیغات در خصوص این آبشار چندان زیاد نیست و اکثر آنهایی که راهی این روستا و آبشارش میشوند از طریق دوستان و آشنایان و یا بصورت اتفاقی راهی به این جنگل یافتهاند که با توجه به زیبایی بی نظیر این آبشار به نظر میرسد میتواند یکی از قطبهای گردشگری گلستان باشد.  برای رسیدن به این آبشار زیبا باید در مسیر جاده گرگان به بجنورد برانید. فراموش نکنید که گاهی وقتها راه رسیدن به هدف از خود هدف زیباست. در 5 کیلومتری جاده اصلی گلستان - مشهد سمت راست جاده تابلوی آبشار لوه پیداست. دوربین و کفش مناسب را فراموش نکنید همچنین مواظب شیبهای تندی که به آبشار ختم میشود باشید. منبع: bornanews.ir یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 17:13 :: نويسنده : iraniannews
 قلعه والی ایلام در حال حاضر قلعه در ضلع شمالی خیابان پاسداران ایلام قرار دارد و مورد مرمت و بازسازی قرار گرفتهاست. معرفی قلعه والی: قلعه والی در زمینی به مساحت ۱۷/۴۶۸۷ متر مربع احداث گردیدهاست که از این مقدار زمین، فضای سبزی به مساحت ۴/۱۷۹۲ متر مربع در ضلع جنوبی باقی ماندهاست. قلعه نمای جنوبی و شکلی تقریباً ذوزنقهای دارد این قلعه زیر بنایی برابر ۰۱/۱۴۶۶ متر مربع دارد و مساحت حیاط درونی آن برابر ۴/۱۳۶۳ متر مربع است.قلعه والی در زمان ساخت در فضایی کاملاً باز ساخته شده ولی با پیش رفت شهرنشینی اطراف آن با ساختمانهای مسکونی و اداری محصور گردید. موقعیت قلعه به نحوی است که از سمت شمال با کوچهای شش متری و از سمت غرب با خیابانی هشت متری از ساختمانهای مسکونی اطراف خود جدا شدهاست. از شرق نیز با ساختمان اداری اداره کل امور اقتصاد و دارائی ایلام محصور شده شدهاست و از جنوب به خیابان پاسدارن منتهی میشود. در ضلع شمالی قلعه تالار (شاهنشین)زیبایی وجود دارد که ابعاد و اندازه داخلی آن بزرگتر از سایر اتاقها میباشد. در وسط تالار حوض کوچکی قرار دارد که اطراف و داخل آن با سنگ مرمر مزین شده بود و در زمان بازسازی با کاشیهای رنگی تزئین گردید. این حوض در اطراف چشمهای که در آن زمان پر آب بوده ساخته شده ولی به مرور زمان این چشمه خشک و کم آب شده بود و برای اینکه حالت نمادین چشمه حفظ شود در باسازی قلعه با اجرای لوله کشی این قسمت نیز مرمت گردید تا به دست فراموشی سپرده نشود. وجود نردههای مشبک آجری به رنگ فیروزهای، تراسهای سرپوشیده ضلع جنوبی همراه با پنجرههای مشبک با شیشههای الوان، اورسیهای قلعه، ستونهای دایرهای، سرستونهای منقوش در ایوان، قوسهای کمانی و تزئینی و کاربندی بالای آن با کاشیهای رنگی، درختان بلند و کهنسال کاج و حوض مستطیل شکل در صحن جلوی قلعه چشم انداز کاملاً زیبایی به قلعه و معماری آن دادهاست.  تاریخچه و موقعیت : قلعه والی یکی از بناهای فرهنگی-تاریخی عظیمی است که در ضلع شمالی خیابان پاسداران قرار دارد. این بنای تاریخی که یادگاری از ادوله و زمانهای پیشین و در نوع خود بی نظیر است. در سال ۱۳۲۶ قمری به دستور غلام رضا خان والی فیلی در محلهای بنام حسین آباد فیلی که به ده بالا مشهور بوده، احداث گردید. غلامرضاخان والی این محل و بنا را برای اسکان خود در فصل تابستان انتخاب کرده و آن را بر روی تپهای نه چندان بلند احداث کرد و با توجه به آن، ارتفاع فعلی کف حیاط از اطراف آن محدوده ۵/۳ تا ۴ متر است. در مورد تاریخچه قلعه والی چنانچه از سنگ نوشتهای که در تخت خان (محلهای در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی صالح آباد-ایلام) پیداست چنین آمده که غلام رضاخان بعد از ذکر چندین سطر از کارهای انجام شده خود مینویسد: امر به ساختن قلعه حسین آباد فیلی که مشهور به ده بالا است نمودم قلعه حمام و باغ به معماریت حاج درویش علی کرمانشاهی و حجاری رضاقلی در سال ۱۳۲۵ قمری به اتمام رسید.  باز سازی قلعه: قلعه والی در زمان جنگ تحمیلی تا حدود ۵۰٪ تخریب شد که در سال ۱۳۶۷ با همکاری سازمان میراث فرهنگی بعد از دو سال تلاش بی وقفه در سال ۱۳۶۹ بازسازی آن به اتمام رسید و در اختیار مدیریت میراث فرهنگی استان ایلام قرار گرفت و در جریان بازسازی سعی بر آن شد که معماری و سبک دیرینه آن حفظ و تغییراتی در آن داده نشود ولی با توجه به این مسئله، تغییراتی جزئی از قبیل کارگزاری تیرآهن در سقف ایوانهای قلعه، سقف خرپشتهها و در اجرای طاق ضربی آنها، حذف و یا اضافه کردن دیوار در اتاقها و غیره داده شد. در اجرای سقف کلیه اتاقه، از ملات گچ و آجر استفاده شده و در آنها از انواع و اقسام قوسهای بار بر و غیر بار بر(تزئینی) استفاده شدهاست. اسامی این قوسها عبارتند از : قوس جناقی، قوس نیم دایره (حلالی) و قوس سه قسمتی. قوس سه قسمتی فقط جهت نما سازی استفاده شده و بار بر نیست و برای بار بری قسمتهایی که در آن از این نوع قوس استفاده قوسی پنهان که در دل دیوار جاسازی شدهاست استفاده گردید.کلیه این قوسها از نظر اجرایی به سبک قوس رومی اجرا شدهاند و اطراف آنها با شکستگی در آجر ه، برجسته نشان داده شده و همراه با کاشیهای ریز رنگی تزئین شدهاند. قوسهایی که به این سبک(سبک رومی) اجرا شدهاند از مقاومت بالایی در مقابل فشارهای وارده بر خوردار هستند.  قلعه والی ایلام در اجرای پوشش سقف اتاقه، هدف بوجود آوردن سقفی تقریباً گنبدی شکل و پشت بامی تخت و یکنواخت بودهاست برای این امر ابتدا قوسهای جناقی بر روی پایههای ۷۵ سانتیمتری اجرا شد سپس برای اینکه سقف از داخل به شکل گنبدی مانند دیده شود، با استفاده از سه کنج سازی و یا طاق چشمه در اطراف قوسهای جناغی، نمای داخلی سقف به صورت گنبدی شکل اجرا شد. در قسمت بالای دیوار فاصله بین قوسها را با خوردههای آجر و مواد سبک پر کرده و بدین ترتیب سقفی گنبدی شکل و پشت بامی تخت بوجود آمد. کلیه دیوارهای قلعه بار بر بوده که با طاق نماهایی با ابعاد یکسان و قوسی نیم دایره تزیین شدهاند. پوشش کلیه کف اتاقها، داخل حیاط و پشت بام قلعه آجر فرش و ملات گل و آهک بوده که در بازسازی با ملات ماسه وسیمان جایگزین گردید. برای جلو گیری از نفوذ رطوبت به داخل قلعه در هنگام بازسازی بدین ترتیب اقدام شد که ابتدا لایههای قبلی که شامل آجر فرش و ملات کاه و گل بود برداشته شد، سپس روی بام قیر اندود شد و بر روی لایه قیر آسفالت به ضخامت سه سانتیمتر و یک لایه ایزوگام و آسفالت اجرا گردید و برای حفظ شکل پیشین قلعه بر روی آنها یک لایه آجر فرش کشیده شد.  ویژگیهای معماری قلعه والی : اکثر اتاقهای قلعه تبادل داخلی داشته و تودرتو بنا شدهاند، قلعه دارای ۲۰ اتاق بزرگ، پنج اتاق کوچک، چهار ایوان و دو تراس کوچک در ضلع جنوبی است. ضلع شرقی و غربی قلعه کاملاً با هم قرینه بوده و با کف حیاط اختلاف ارتفاعی حدود ۸۰ سانتیمتر دارند و با چهار پله سنگی با کف اتاقها و ایوانها ارتباط دارند. قلعه با سه راه پله با چرخشی ۹۰درجه به پشت بام متصل میشود. قلعه دو برج نگهبانی به صورت نیم دایره در راس ضلع شمال شرقی و شمال غربی دارد و اطراف آن کنگرههایی جهت قرار گرفتن نگهبانها برای دیده بانی وجود دارد. در داخل راهروها محلهایی به صورت طاق نما در دیوار احداث گردیده که محل استقرار نگهبانان بودهاست. در راهرو مدخل ورودی ضلع شرقی، همچنین داخل اتاق شاهنشین و قسمت ورودی نگهبانی، سقفها با کاشیهای رنگی کار بندی و به وسیله گچبریهای زیبایی تزیین شدهاند در این قلعه شش زیر زمین در سه ضلع شمال، غرب و شرق وجود داردکه ارتفاع آنها تا زیر سقف دو متر است و روشنایی آنها به وسیله پنجرههای مشبک آجری و رنگی از داخل حیاط تامین میگردد. عمده مصالح به کار رفته شده در ساختمان قلعه آجر و در مواردی از سنگ بودهاست همانند کرسی چینی قلعه، دیوارهای حائل در ضلع جنوبی و استفاده از سنگ نما در ازاره داخل حیاط. در بازسازی قلعه در سقفها و قوس ه، از ملات گچ، و در دیوارهها و زیر آجر فرشها از گل و آهک و در مواردی از ملات ماسه و سیمان استفاده شدهاست. قلعه مذکور سه در ورودی در سه ضلع جنوب شرق و غرب دارد. ورودی اصلی قلعه در ضلع جنوبی قرار گرفته که با ۱۱ پله۲۰ سانتیمتری به داخل اتاق نگهبانی و سپس با هشت پله دیگر به کف حیاط مرتبط میشود. ورودی قلعه به سبک یونانی بنا شده بود. دیگر درهای قلعه به صورت خصوصی بوده و یا برای تردد مهمانها احداث شدهاند که با راهروهایی سرپوشیده به داخل حیاط قلعه مرتبط میشوند، در منتها الیه دربها دو هشتی وجود دارد که نور تعدادی از اتاقها از آنجا تامین میشود این هشتیها که در داخل یکی از آنها حوض کوچکی وجود دارد به هشت ضلع تقسیم میشوند. شکستگی در آجرها و اجرای طاق نماهایی در دیوار، اجرای انواع قوس بر سرنعل درگاهها و ترئینات آجری بالای آنها زیبایی خاصی به هشتیها دادهاست. آینه کاری در قلعه والی ایلام آینه کاری در سقف اتاقها معمول بوده که بقایایی از آن در یکی از اتاقهای ضلع غربی که به نحو بسیار زیبای اجرا گردیده بر جای ماندهاست. گچبری بر روی دیوارها و سقف اتاق شاهنشین به صورت نقوشی از گل و گیاه اجرا گردیدهاست. سنگ ازاره نمای بیرونی دیوار از سنگهای تراشیده شده مستطیلی شکل است که حالت برجسته نقشهای اسلیمی مختلف آن، در نمای دیوار بکار رفته شدهاست. منبع:alamto.com یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 17:13 :: نويسنده : iraniannews
یكی از زیباترین و مهمترین آثار باستانی ایران در جایی قرار گرفته كه بهترین وقت سفر به آن دیار همین حالاست. اگر اهل سفر و دیدن دیدنیها هستید چمدان و توشه سفر را برای دیدن یكی از كهنترین پرستشگاههای ایران زمین و بسیاری آثار ارزنده دیگر بردارید و راهی خوزستان و شهر باستانی شوش شوید.
چغازنبیل وقتی صحبت از ثروت ایران، آن هم در جنوب كشور میشود، ناخودآگاه اولین چیزی كه به ذهنمان میرسد نفت است. نفت یا همان طلای سیاه كه باعث شد مهمانهای خوانده و ناخوانده زیادی از سراسر دنیا راهی جنوب ایران شوند. همانهایی كه اغلب هنگام حفاری به ثروتهای دیگری میرسیدند و حیرتزده آنها را از دل خاك بیرون میكشیدند. این اتفاق سال 1935 برای معبد چغازنبیل نیز افتاد. در آن زمان شركت نفت ایران و انگلیس در منطقه شوش مشغول حفاریهای نفتی بود كه یكی از كارمندان متوجه تپه مرتفعی در آن منطقه شد و در پی كنجكاویهایش توانست از آنجا یك قطعه آجر كتیبهدار پیدا كند. او این آجر را به باستان شناسانی داد كه چند كیلومتر آنسوتر در پی یافتن آثاری از شهر تاریخی شوش بودند و همین امر سرآغاز پیدایش معبد چغازنبیل شد.  این معبد تقریباً در ۴۵ كیلومتری جنوب شهر شوش در نزدیكی منطقه باستانی هفت تپه كه از جاده شوش به اهواز قابل دسترسی است، واقع شده. وقتی پایتان به آنجا رسید بدانید در جایی ایستادهاید كه برای اهالی باستانی آن، بسیار مقدس بوده و شاید به این سادگیها كسی را بهآنجا راه نمیدادهاند.
حدود 3300 سال پیش شهر زیبای شوش مركز تمدن و تقدس پادشاهان عیلامی بود و یكی از آنها تصمیم گرفت در آنجا پرستشگاهی بنا كند كه در جهان آن روز همتایی نداشته باشد. بناهای دینی همیشه به سبكی ساخته میشوند كه گویای فلسفههای اعتقادی صاحبانشان باشند. به همین علت است كه در بازدید از چغازنبیل اولین چیزی كه توجه تان را جلب میكند معماری پلكانی و طبقه طبقه این بناست به گونهای كه اولین طبقه، وسیع ترین و آخرین طبقه، كوچكترین بخش بنا را تشكیل میدهد. این نوع ساختمانها دقیقاً تداعیكننده كوه هستند زیرا برای بسیاری از مردمان آندوره كوهها و تپههای بلند جاهای مناسبی بودند برای راز و نیاز كردن با خدا. از سوی دیگر كوه نماد كاملی بود برای طی طریق و پیمودن راهی دشوار به سوی بلندی و رسیدن به نقطهای كه از زمین فاصله داشته باشد و به خدای آسمانها نزدیك باشد. به همین علت پرستشگاهشان را در 5 طبقه شبیه به یك كوه بنا كردهاند و آنقدر زیبا این كار را انجام دادهاند كه امروز شما هم وقتی وارد این محوطه میشوید چارهای جز تحسین عظمت آن ندارید. این بنا از آجرهایی ساخته شده است كه روی بسیاری از آنها نگاشتههایی به خط عیلامی دیده میشود. به نظر میرسد این كتیبههای كوچك كه تقریباً نوشتههای یكسانی دارند، حاوی ذكر، دعا یا حتی اسامی مقدس آن دوره باشند. نكته جالب دیگر آنكه در آن دورهای كه بنای چغازنبیل نهاده شده زنان جایگاه ویژهای در جامعه داشتهاند و از همین رو این پرستشگاه نیز به نام الههای ساخته شد كه نگهبان شهر شوش بود. محوطه این نیایشگاه تنها به عمارت اصلی محدود نمیشود و شما میتوانید در سه سوی آن، سه بنای كوچك آجری دیگر نیز ببینید كه دایره شكل هستند. برخی این سه بنا را محل قربانی كردن و ذبح دانستهاند و برخی نیز گفتهاند كاربرد علمی و ستارهشناسی داشتهاند. به هر حال شكل دایرهای این سه بنا در كنار بنای اصلی كه مربع شكل است بی دلیل نبوده و این اشكال هندسی بیشتر مبنای اعتقادی دارند. یكی دیگر از زیباییهای این بنا وجود آبراهههایی است كه در سراسر بنا دیده میشود و میتواند به دلیل حفاظت آنجا از بارانهای سیلآسا ساخته شده باشد. دورتادور معبد سنگفرش شده و بر بعضی از این سنگفرشها جای پاهای كوچكی دیده میشود كه گویا مربوط به كودكان است اما هنوز دلیل وجود این رد پاها مشخص نشده است. چغازنبیل یكی از بناهایی است كه در فهرست آثار میراث جهانی یونسكو ثبت شده است. بقایای آپادانا  شاید برخی از شما خوانندگان عزیز و اهل سفر، ندانید كه یكی از مهمترین كاخهای هخامنشی پیش از آنكه در تخت جمشید بنا شود، در شهر باستانی شوش ساخته شد. بقایای این كاخ درست رو به روی آرامگاه دانیال نبی قابل دسترسی و دیدن است. اگرچه بازمانده این بنا بسیار ناچیزتر از بقایای تخت جمشید است اما دیدن آنجا خالی از لطف نیست و اگر قدرت تجسمتان قوی باشد میتوانید با استفاده از پایههای ستونها و آثاری اندك از باز مانده تزئینات، بخشهایی از این كاخ را با چشم خیال ببینید. به طور كلی آپادانا به نوع خاصی از تالارهای ستوندار گفته میشود كه در معماری كاخهای عهد باستان بسیار دیده شده است و داریوش اول هخامنشی پس از آنكه شوش را پایتخت خود قرار داد یك نمونه از این آپاداناها را در آنجا بنا كرد. چراكه شهر شوش از دیرباز مركز توجه جهانیان بود و موقعیت جغرافیایی مناسبی داشت. كاخ داریوش دارای قسمتهای مختلفی از جمله تالار بار عام، دروازه، كاخ پذیرایی و همچنین دارای 3 حیاط مركزی بوده و در ساخت دیوارهای كاخ از خشتهایی با نمای آجری و ستونهای سنگی استفاده شده است. دیوارهای داخلی كاخ با آجرلعابدار منقوش با طرحهای سربازان گارد جاویدان، شیر بالدار و نقش گل نیلوفر آبی مزین بودهاند كه بسیاری از بقایای بهجایمانده آنها در موزههای خارجی و داخلی نگهداری میشود. از ویژگیهای مهم این كاخ آن است كه ابزار، مصالح و حتی بسیاری از سازندگان آن از اقصی نقاط دنیا به این مكان آورده شدند. در كتیبه مهمی كه از این كاخ به دست آمده، داریوش به همین نكته اشاره میكند؛ چراكه میخواهد سیطره خودرا به جهان آن روز بازگو كند. در بخشهایی از این كتیبه نوشته شده است: «این كاخی است كه من در شوش بنا كرده ام. تزئینات آن از راه دور آورده شده.... چوب سدر را از كوه موسوم به جبل لبنان آوردهاند. طلایی كه در اینجا به كار رفته از ساردس و بلخ آورده شده، سنگ لاجورد را از خوارزم آوردهاند، نقره و مس را از مصر، عاج را از هند و حبشه و...» ستونهای سنگی این كاخ متشكل از چند قسمت، زیرستون، پایه ستون، شالیستون، ساقه ستون، گل ستون و سرستون است. كه سرستونها به شكل نیم تنه 2 گاو هستند كه زانو زده و پشت به هم دادهاند. ستونها و دیوارهای آپادانا 22 متر ارتفاع داشتند اما بلندی بقیه قسمتها كمتر و سقف آنها از خشت بوده است. از تزئینات كاخ اطلاعی در دست نیست ولی كف بسیاری از قسمتهای داخلی از مصالحی ساخته شده كه قرمز رنگ بوده است. بخشهای مهمی از كاخ آپادانا در زمان اردشیر اول (461 پیش از میلاد) دچار حریق شد كه در زمان اردشیر دوم (359 پیش از میلاد) آن را بازسازی كردند. شهر شوش نیز در حمله اسكندر مقدونی حدود سال 320 پیش از میلاد ویران شد و پس از آن دیگر به شكوه گذشته خود باز نگشت. اما بیشك برای ما كه تلاش میكنیم سرزمین مان را بهتر بشناسیم و به همین خاطر چمدان میبندیم و راهی نقاط دور و نزدیك میشویم، دیدن چنین جاهایی یادآور همه شكوه و عظمتی است كه در میان خاكها و خشتها نهفته است. آرامگاه دانیال نبی  امكان ندارد بخواهید دیدنیهای شوش را ببینید و آرامگاه دانیال نبی از قلم بیفتد. گنبد سفید رنگ و كله قندی این آرامگاه از نقاط مختلف شهر قابل دیدن است. این مقبره در ساحل شرقی رود زیبا و پاكیزهای به نام شاوور و روبهروی تپه ارگ و كاخ آپادانا قرار دارد. دانیال نبی یكی از پیامبران بنی اسرائیل بوده كه 700 سال پیش از میلاد مسیح در سرزمین خودش زندگی میكرد اما در 12 سالگی با حمله بابلیان به اورشلیم به اسارت درآمد و به بابل برده شد و وقتی كورش هخامنشی بابل را تصرف كرد دانیال را كه دیگر مردی دانشمند و فرهیخته بود با خود به ایران آورد. دانیال نبی در دربار هخامنشیان به مقام و منزلتی بالا رسید و تا پایان عمرش در ایران ماند. از منطقه شوش در كتاب تورات به نام شوشان یاد شده است و دانیال نیز شهر قدیم شوش را با نشانههای كتاب خود شناسایی كرده است. او در واقع در پایتخت زمستانی هخامنشیان (شوش) ساكن و پس از درگذشتش در آن شهر دفن شد. البته گفته شده جسد دانیال را پس از مرگ مومیایی كردند اما بعد از ورود اعراب به ایران، او را از صندوق مومیایی بیرون آورده، غسل دادند و به خاك سپردند. بنایی كه امروز به عنوان آرامگاه این پیامبر ابراهیمی میشناسیم در دوره قاجار به این شكل ساخته شد كه با معماری بومی جنوب ایران و خوزستان بسیار همخوانی دارد؛ بویژه گنبد مخروطی و پله پله آن. فضای آرامگاه دارای دو حیاط است كه دورتا دور آن، ایوانها و حجرههایی ساخته و در تزئینات بنا از كاشیكاری هم بهره بردهاند. در مجموع آرامگاه دانیال نبی نمونهای زیبا از معماری ایرانی و خوزستانی را ایجاد كرده است. منبع: jamejamonline.ir یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 17:13 :: نويسنده : iraniannews
عکسهای زیبا از ارتفاعات گلستان در فصل زمستان
|
|||
 |
